Związki 4 i 5

Związki wymienione w punktach 1, 2 i 3 są stosowane w anestezji. Związki 4 i 5 są stosowane głównie jako środki przeciwwymiotne. Poniższy opis dotyczy głównie chloropromazyny.

Kys historyczny. Chloropromazyna została w wyniku długotrwałych poszukiwań zsyntetyzowana we Francji w r. 1950 przez Charpentiera, w laboratoriach firmy Rhone- -Poulenc-Specia. Farmakologię leku opracowali Courvoisier i współpr.28. Chloroproma- zynę oraz prometazynę (zsyntetyzowaną w r. 1945) zastosowali w anestezji Laborit i Huguenard w r. 195120. Huguenard jest autorem określeń: „anestezja potencjalizowa- na”, „mieszanka lityczna” oraz „anestezja bez anestetyków”. W W. Brytanii zastosowano chloropromazynę w r. 195380. W tym samym roku środek ten zastosowano łącznie z chłodzeniem powierzchniowym w celu ułatwienia wywołania hipotermii31.

Właściwości fizyczne. Ampułki są napełniane w atmosferze azotu z dodatkiem prze- ciwutleniaczy. Nie należy stosować roztworów odbarwionych. Chloropromazyna ma odczyn kwaśny – pH roztworu 5% wynosi 4,5, trzeba ją więc dobrze rozcieńczyć, aby uniknąć działania drażniącego. Produkowana jest w postaci roztworów 1% i 2,5®/o, tabletek po 10 mg lub 25 mg oraz czopków po 100 mg. Roztwory chloropromazyny należy chronić przed światłem. Roztwór ulega precypitacji po zmieszaniu z tiobarbituranami. Powoduje zmętnienie niektórych roztworów dekstrozy i soli kuchennej.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>