ZESPOLENIE POTTSA

Zespolenie Pottsa zostało wprowadzone w 1946 r., czyli w rok po zespoleniu BT. Jest to połączenie aorty zstępującej z lewą tętnicą płucną, którego średnica według opinii Pottsa nie powinna przekraczać 5 mm. Od wielu lat nie jest ono stosowane z powodu tendencji do wzrostu i rozwoju nadciśnienia płucnego. Ponadto jest ono niezwykle trudne do zlikwidowania, co musi być przeprowadzone jako akt wstępny w czasie całkowitej korekcji wady.

ZESPOLENIE WATERSTONA. Zespolenie to początkowo bardzo entuzjastycznie przyjęte (1962) i szeroko stosowane polega na zespoleniu tylnej powierzchni aorty wstępującej z przednią powierzchnią prawej tętnicy płucnej. Obecnie metoda została niemal całkowicie zarzucona z powodu stosunkowo częstych powikłań. Wiązały się one przede wszystkim z niewłaściwym wyborem miejsca zespolenia, które musi znajdować się ściśle na tylnej powierzchni aorty wstępującej. W tym celu z dojścia przez prawą torakotomię przez IV międzyżebrze, po odsunięciu płuca do tyłu, między żyłą główną górną a aortą wydziela się prawą tętnicę płucną. Po jej uchwyceniu wraz z rozgałęzieniami „na cugle” należy podłużnie naciąć worek osierdziowy wzdłuż aorty, aby uwidocznić jej tylną powierzchnię. Następnie autor poleca uchwycenie kleszczykami przydanki części wstępującej aorty na jej bocznym brzegu i zrolowanie jej w lewo, po czym jednym ldemem należy uchwycić prawą tętnicę i brzeżnie tylną ścianę aorty wstępującej. Długość nacięcia aorty i prawej tętnicy nie powinny przekraczać 3-4 mm. Po wykonaniu zespolenia, które wykonuje się szwem ciągłym na okrętkę prolenem 6-0, najpierw zwalnia się zaciski z gałęzi tętnicy płucnej,

a następnie klem z aorty i tętnicy płucnej. Wyczuwalny pod palcem szmer świadczy o drożności zespolenia. Jeżeli tętnica płucna stanie się zbyt rozdęta, należy zmierzyć w niej ciśnienie jeżeli okaże się, że przewyższa połowę układowego, należy zespolenie zwężyć brzeżnie, uważając jednak, by go całkowicie nie zamknąć. Zespolenie Waterstona powinno być zakładane na jak najkrótszy czas, może bowiem doprowadzić szybko do nadciśnienia płucnego. Założenie tego zespolenia zbyt bocznie może spowodować skierowanie krwi z aorty tylko do prawego płuca, a do lewego może praktycznie nie być przepływu. I odwrotnie – może dojść do zwężenia lub niedrożności zespolenia po stronie prawej.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>