WCHŁANIANIE I WYDALANIE

WCHŁANIANIE I WYDALANIE. Wchłanianie zachodzi po podaniu dożylnym, domięśniowym, podskórnym, dootrzewnowym, podjęzykowym. i doodbytniczym. W praktyce prawie zawsze podawana dożylnie, czasem domięśniowo. Wydalana przez nerki, częściowo po wstępnej przemianie w mięśniach.*Około 30% można stwierdzić w postaci nie zmienionej w moczu. Nie podlega zwrotnemu wchłanianiu w kanalikach nerkowych, ponieważ jest wysoce zjonizowana. U psów po usunięciu nerek aktywne wydalanie wątrobowe z żółcią jest czterokrotnie większe niż zwykle kiedy dotyczy 20% środka52. Białka krwi są w stanie wiązać tubokurarynę, co może wpływać na jej losy w organizmie58. Wydaje się, że istnieje dodatnia korelacja pomiędzy zapotrzebowaniem na tubokurarynę a poziomem gamma-globuliny w osoczu, np. w marskości i innych chorobach wątroby54. Część środka jest zatrzymywana w śledzionie, sercu i płucach w postaci nieczynnej po zniknięciu działania farmakologicznego. –

DZIAŁANIE UBOCZNE. Przez barierę łożyskową przechodzi tylko w małych ilościach przy zachowaniu rozsądnego dawkowania nie ma klinicznego wpływu na płód. Pacien- ci z uszkodzeniem wątroby mogą wymagać podwyższonych dawek tubokuraryny. Wiąże się to ze zwiększeniem frakcji gamma-globulin w tych przypadkach oraz zwiększonym – na skutek niedostatecznej ilości cholinesterazy acetylowej i osoczowej – po-

ziomem acetylocholiny, z którą tubokuraryna musi współzawodniczyć. Nie jest przeciwwskazana w cukrzycy ani w chorobach nerek. Zarówno tubokuraryna, jak i galla- mina podane w dawkach porażających zwiększają prędkość przewodzenia impulsów nerwowych65.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>