Różne gatunki widłonogów

Różne gatunki widłonogów odgrywają rolę głównych żywicieli pośrednich bruz-dogłowca szerokiego w różnych rejonach geograficznych zjawisko to nosi nazwę wikariatu parazytologicznego. W Polsce rolę głównego żywiciela odgrywa Eudiap- tomus yulgaris. Do dalszego rozwoju nieodzowne jest zjedzenie zarażonego oczlika z wykształconym procerkoidem przez właściwy gatunek ryby (szczupak, okoń, ja- zgarz, miętus, pstrąg, łosoś i inne), która odgrywa rolę drugiego żywiciela pośredniego. Procerkoid uwolniony w jelicie ryby przenika do jej jamy ciała dzięki działaniu histolitycznemu wydzieliny gruczołów frontalnych i dostaje się do mięśni lub narządów wewnętrznych. Uważa się, że liczne ciałka wapienne procerkoida neutralizują soki trawienne ryby i zapobiegają w ten sposób strawieniu larwy.

W mięśniach żywiciela pośredniego procerkoid przekształca się w ciągu 1-4 tyg. w następną postać larwalną, tj. plerocerkoid. Jest to larwa o wydłużonym kształcie (4-50 mm długości), biaława, której przedni koniec stanowi skoleks z bruzdami przyssawkowymi, jak u postaci dorosłej, tylna zaś część ciała nie zawiera jeszcze proglotydów. Plerocerkoid ma zdolność przetrwania w rybie przez kilkanaście lat. Może przechodzić z jednego osobnika ryby, zwykle drapieżnej, do drugiej bez zmiany postaci rozwojowej. Zjawisko to nosi nazwę pasożytnictwa paratenicznego i zwiększa szansę przetrwania gatunku.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>