PRZEŁOŻENIE DUŻYCH PNI TĘTNICZYCH

Anatomia wady. Przełożenie dużych pni tętniczych jest ciężką, siniczą wadą od urodzenia występującą u 5% dzieci dotkniętych zaburzeniami rozwojowymi serca. W wadzie tej aorta odchodzi z anatomicznie prawej komory, a tętnica płucna z anatomicznie lewej komory. Noworodki, u których nie ma współistniejącego ubytku międzyprzedsionlcowego lub międzykomorowego, muszą umrzeć, ponieważ po wczesnym zamknięciu się przetrwałego przewodu tętniczego nie ma u nich żadnego mieszania się krwi utlenowanej z nieutlenowaną. W transpositio uasorum

bowiem w jednym układzie krąży krew na odcinku: płuca, lewy przedsionek, lewa komora, tętnica płucna i znowu płuca, a w drugim zaś – prawa komora, aorta, żyły główne, prawy przedsionek, prawa komora. Przetrwały przewód tętniczy nie tylko nie zapewnia dostatecznego dla życia mieszania się krwi, ale też na ogół szybko się zamyka. Dlatego stan kliniczny tych noworodków pogarsza się z każdą godziną i powinny one być przyjmowane w trybie nagłym do właściwych ośrodków kardiochi-rurgicznych dla dzieci.

Współistnienie przecieków krwi na poziomie przedsionków lub komór umożliwia tym dzieciom przeżycie, ale ma jednak ujemny wpływ na losy dziecka, szczególnie przy dużym ubytku międzykomorowym, który u dzieci nie operowanych prowadzi wcześniej lub później do nadciśnienia płucnego, wpierw przepływowego, a następnie utrwalonego i nieodwracalnego. W przebiegu naturalnym transpositio vasorum dzieci nie operowanych najdłuższe przeżycia obserwuje się u dzieci z współistniejącym małym ubytkiem międzykomorowym i zwężeniem zastawkowym tętnicy płucnej.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>