Preparaty histologiczne

W preparatach histologicznych z węzłów chłonnych obserwuje się nacieki zapalne torebki, rozplem bladych komórek siateczkowych, rozrzuconych w postaci drobnych, składających się z zaledwie kilku komórek ognisk, w pasmach rdzeniowych i w korze węzła. W części przypadków zatoki brzeżne wypełnione są niedojrzałymi histiocytami ośrodki rozrodcze powiększone pojedyncze makrofagi z resztkami sfagocytowanych jąder komórkowych w komórkach siateczki wtręty, które mogą być resztkami trofozoitu T. gondii. W pojedynczych przypadkach wykrywa się cysty (okrągłe z grubą otoczką, wypełnione setkami bradyzoitów) w preparatach ze skrawków mięśni pobranych w czasie biopsji. Częściej, niestety, wykrywa się T. gondii w preparatach trwałych autopsyjnych. Pewne znaczenie mają skrawki mrożone, a także preparaty odciskowe śledziony, węzłów chłonnych, wątroby i mózgu utrwalone alkoholem metylowym i barwione barwnikiem Giemsy lub Wrighta.

Większe znaczenie w rozpoznawaniu toksoplazmozy ma trudne izolowanie szczepów T. gondii na zwierzętach lub w hodowlach tkankowych. Podając, np. 3-5 myszom, dootrzewnie odwirowany osad płynu mózgowo-rdzeniowego lub odpowiednio przygotowaną (po działaniu trypsyny in vitro) miazgę węzłów chłonnych lub szpiku pacjentów podejrzanych o ostrą inwazję omawianego pierwotniaka, można po upływie 2-4 tyg. wyodrębnić cysty pasożyta z mózgu myszy, uzyskując potwierdzenie toksoplazmozy i materiał do dalszych pasaży na zwierzętach. Możliwe jest również izolowanie szczepów z krwi pępowinowej oraz łożyska (Zemburo- wa). Trzeba jednak dodać, że szczepy T. gondii pochodzące od człowieka są mało zjadliwe dla zwierząt laboratoryjnych.

Największe znaczenie w diagnostyce toksoplazmozy mają odczyny immunobio- logiczne oparte na poszukiwaniu w surowicy człowieka badanego przeciwciał anty- toksoplazmowych, antygenu lub DNA pasożyta w badaniach podstawowych określa się stężenie i klasy wykrytych przeciwciał (IgG, IgM, IgA) możliwe jest także oznaczanie stężenia swoistych przeciwciał w płynach ustrojowych, np. w płynie mózgowo-rdzeniowym.

Wynik badania serologicznego powinien być podany w jednostkach międzyna-rodowych (j.m./ml) i uzupełniony informacją o wartości progowej stosowanej metody. Przyjmuje się, że miana zawarte między 8 a 300 j.m./ml są nisko i średnio dodatnie, a miana powyżej 300 j.m./ml uznaje się za wysoko dodatnie (Dzbeński).

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>