Operacja Blalocka-Hanlona

Operacja ta, wprowadzona w 1958 r., polega na wytworzeniu ubytku między- przedsionkowego. Przeprowadza śię ją w uśpieniu dotchawiczym przez prawą torakotomię przez łożysko IV żebra lub IV międzyżebrza. Worek osierdziowy nacina się podłużnie, zewnętrznie od odsuniętego ku przodowi prawego nerwu przeponowego. W dalszym etapie trzeba odseparować obie żyły płucne prawe i prawą tętnicę płucną, przeprowadzić pod nimi grube nici jako halteny i zaopatrzyć t.ur- nikietami, które mają za zadanie zamknąć te naczynia w czasie wytwarzania ubytku. Tuż przed tym aktem zabiegu trzeba przewentylować płuca 100% tlenem, podać dożylnie 2 mmol/kg m.c. roztworu wodorowęglanu sodowego, co zapobiega i wy-

równuje możliwa kwasicę, po czym turnildetami zamyka się żyły i tętnicę płucną prawą, a następnie klemem o dużych ramionach zamyka się oba przedsionki nacina się je równolegle podłużnie, wycina się część środkową wraz z przegrodą. Następnie założywszy drugi klem bardziej powierzchownie zeszywa się zewnętrzne brzegi przedsionków odpowietrzając je przed zawiązaniem ostatniego szwu.

Zabieg wydaje się dość zrozumiały i prosty, lecz śmiertelność z nim związana jest stosunkowo duża: od 10-30% do 60%. Po wprowadzeniu zabiegu Rashkinda praktycznie przestano go wykonywać, jak również zarzucono inne metody wytwarzania sztucznych ubytków w przegrodzie międzyprzedsionkowej z ich otwieraniem lub bez.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>