Category Medycyna

Cewnikowanie serca

W zapisie elektrokardiologicznym występuje przeciążenie obu komór. W dwupłaszczyznowym echokardiogramie można określić umiejscowienie i rozmiar ubytku.

Cewnikowanie serca umożliwia uzyskanie dokładnych danych dotyczących utle- nowania krwi i ciśnień w obu komorach, prawym przedsionku, tętnicy płucnej i w jej naczyniach włosowatych.

Na podstawie tych danych można obliczyć przepływ układowy i płucny (przepływ płucny może być nieraz 3-4 razy większy od układowego) oraz opory w płu-

Czytaj dalej

Dystalny odcinek aorty

Operacja Jnlcne’a: a – poprzeczne przecięcie aorty i pnia płucnego, b – wycięcie tętnic wieńcowych oraz podobne wycięcia ściany pnia płucnego, c -• przemieszczenie tętnic wieńcowych do przykomorowego odcinka pnia płucnego.

operacji szwy kierunkowe, a gdzie w dwu zatokach przednich wycina się odpowiednie półkoliste odcinki pnia płucnego. Naczynia wieńcowe wszywa się na okrętkę szwem prolenowym 6-0. W przypadku wspólnego odejścia obu tętnic wieńcowych wycina się je z kilkumilimetrowym jednakowo szerokim (mniej więcej 1/3 obwodu) obrąbkiem. Wszywa się je do równo przyciętego brzegu pnia płucnego, a nie do odpowiednio wyciętej zatoki.

Czytaj dalej

Operacja otworu międzykomorowego

Operacja otworu międzykomorowego po bandingu wymaga nadto rekonstrukcji pnia płucnego po usunięciu zwężającej go tasiemki lub grubej nici. Trudności w tego typu operacjach mogą pojawić się już na początku zabiegu. Wiążą się one z powstawaniem odczynów zlepnych między osierdziem a nasierdziem serca, po pierwszym otwarciu worka w celu wykonania bandingu. Odczyny zlepne mogą mieć różny charakter zależnie od czasu, jaki dzieli korekcję całkowitą od bandingu. Zrosty mogą być wiotkie, ale mogą być (i często są) bardzo ścisłe, zwłaszcza gdy w czasie bandingu dołączyła się nieuchwytna klinicznie infekcja. Przy litych zrostach operacja zaczyna się od odłuszczania worka osierdziowego. Chirurg może mieć wówczas duże trudności z ustaleniem przebiegu naczyń wieńcowych i z koniecznością zachowania ich w nie uszkodzonym stanie. Po odłuszczeniu worka osierdziowego dziecko podłącza się w sposób typowy do sztucznego płuco-serca. Właściwa korekcja zaczyna się od rekonstrukcji pnia płucnego. Przede wszystkim należy zdjąć tasiemkę bądź nitkę, którą zwężenie było dokonane. Jeżeli banding był wykonany parę czy kilkanaście miesięcy przed korekcją całkowitą, udaje się to łatwo i można ją usunąć delikatnie i bez powikłań. Używane natomiast w początkowym okresie bandingów tasiemki bawełniane wywoływały silne odczyny zlepne ich usuwanie jest trudne, dlatego obecnie nie są stosowane.

Czytaj dalej

echy odkuraryzowania

W przeciętnym przypadku pod koniec operacji hiperwentylację należy zastąpić normalną wentylacją. Atropinę i neostygminę podaje się w małych, powtarzanych w razie potrzeby, dawkach, po 0,5 mg neostygminy. Oddychanie można pobudzić, poruszając rurkę intubacyjną w tchawicy oraz wprowadzając cewnik do odsysania do ostrogi tchawicy. Aby pobudzić przytępiony, jak to określił Nosworthy, ośrodek oddechowy, można dożylnie wstrzyknąć 5 ml niketamidu lub 2 ml dwuetyloamidu kwasu wanilinowego. Postępowanie takie jest potrzebne bardzo rzadko. Można także, na krótki okres, podać 5% C02. Należy utrzymywać wentylację przerywanym ciśnieniem dodatnim (1PPV), dopóki pacjent nie odzyska samodzielnego, wydolnego oddechu. Obniżone ciśnienie krwi i zły przepływ tkankowy mogą opóźnić powrót siły mięśniowej.

Czytaj dalej

HALOGENKI SUKCYNYLOCHOLINY

Rys historyczny. Uzyskali ją Hunt i Taveau w r. 1906112. W r. 1949 Bovet i współpr.113 oraz Castiłloi de Beer11’1 opisali porażające działanie dwucholinowych estrów kwasu bursztynowego, wykazując, że porażenie to szybko występuje i trwa krótko. W r. 1952 Bourne i współpr. stwierdzili, że przedłużony bezdech po podaniu tego środka jest związany z niskim poziomem cholinesterazy116. Wrodzony charakter tej nieprawidłowości udowodniono w r. 1953116.

Czytaj dalej

Istnienie bloku niedepoaryzacyjnego

Tylko spełnienie poniższych kryteriów pozwala stwierdzić istnienie bloku niedepolaryzacyjnego: a. Utrzymujący się wzrost amplitudy skurczu po skurczu tężcowym lub po podaniu antagonistów cholinesterazy.

b. Słabnący skurcz tężcowy. Jeżeli stymulacja tężcowa powoduje utrzymujący się przez 20 sekund skurcz mięśnia, to mało prawdopodobne jest istnienie silnego bloku nerwowo-mięśniowego.

Czytaj dalej