Farmakologia chloropromazyny

Farmakologia chloropromazyny. Wykazuje ona bardzo zmienne działanie, zwłaszcza po podaniu doustnym. Początek działania w kilka minut po wstrzyknięciu dożylnym, 15-30 minut po wstrzyknięciu domięśniowym oraz w 1–1,5 godziny po połknięciu.

-1. OŚRODKOWY UKŁAD NERWOWY. Chloropromazyna powoduje depresję tworu siatkowatego w mózgu oraz hamuje czynności wszystkich komórek jest to tzw. efekt narkobiotyczny (Decourt). Wywołuje senność oraz usuwa niepokój, ale nie tłumi czynności wyższych ośrodków psychicznych. Odpowiednio duża dawka może spowodować utratę świadomości. Nasila działanie wszystkich środków anestetycznych i uspokajających. Antagonizuje działanie innych niż strychnina środków pobudzających pień mózgu, np. nikotynamidu, nikotyny, kofeiny. Zmiany w EEG przypominają wykres normalnego snu i różnią się od zmian wywołanych przez barbiturany. Lek chętnie stosowany przez psychiatrów.

-2. AUTONOMICZNY UKŁAD NERWOWY. Chloropromazyna ośrodkowo hamuje aktywność współczulną poprzez depresję ośrodków w międzymózgowiu i w ten .sposób znosi odpowiedź na bodźce przewodzone przez nerwy współczulne, np. skurcz naczyń w następstwie krwotoku, urazu i wstrząsu. To ośrodkowe hamowanie odruchów naczy- nioruchowych jest jedną z głównych właściwości leku. Chloropromazyna może również powodować depresję ośrodka termoregulacji w międzymózgowiu. W znacznym stopniu zmniejsza działanie adrenaliny na alfa-receptory, w mniejszym – noradrenaliny i acetylocholiny.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>