echy odkuraryzowania

W przeciętnym przypadku pod koniec operacji hiperwentylację należy zastąpić normalną wentylacją. Atropinę i neostygminę podaje się w małych, powtarzanych w razie potrzeby, dawkach, po 0,5 mg neostygminy. Oddychanie można pobudzić, poruszając rurkę intubacyjną w tchawicy oraz wprowadzając cewnik do odsysania do ostrogi tchawicy. Aby pobudzić przytępiony, jak to określił Nosworthy, ośrodek oddechowy, można dożylnie wstrzyknąć 5 ml niketamidu lub 2 ml dwuetyloamidu kwasu wanilinowego. Postępowanie takie jest potrzebne bardzo rzadko. Można także, na krótki okres, podać 5% C02. Należy utrzymywać wentylację przerywanym ciśnieniem dodatnim (1PPV), dopóki pacjent nie odzyska samodzielnego, wydolnego oddechu. Obniżone ciśnienie krwi i zły przepływ tkankowy mogą opóźnić powrót siły mięśniowej.

Wykazano, że neostygminą powoduje wzmożenie perystaltyki, co może się przyczyniać do nieszczelności zespoleń jelitowych, szczególnie wykonanych na jelicie krętym. Podanie atropiny opóźnia moment wystąpienia takiego wzrostu ciśnienia w świetle jelita, zaś całkowicie zapobiega mu zastosowanie halotanu99.

Cechy odkuraryzowania po wstrzyknięciu neostygminy z powodu niewydolnego oddechu: 1. Powrót normalnej wymiany oddechowej zmierzony wolumetrem albo przepływomierzem aparatu do anestezji przy użyciu zastawki Rubena lub innej zastawki bezzwrotnej.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>