Dzienna utrata wody w leczeniu złamań kości

Dzienna utrata wody, która nie powoduje ubocznych objawów, jest bardzo niska i wynosi około 250 ml (jeśli chory nie gorączkuje i nie ma duszności). Zawsze zagraża hipoproteinemia, obciążenie wodą i solą będzie ją nasilać. Nawet przy dobrej czynności nerek i serca pourazowy bezmocz wymaga ścisłego przestrzegania nieprzeciążania organizmu wodą (każda choroba narządowa zwiększa skłonność do zatrzymywania wody). Katabołiczny ubytek wagi jest minimalny u tych chorych każdy przybytek na wadze w tym okresie oznacza przeciążanie wodą. Codzienne ważenie chorych jest praktycznie niemożliwe, ale ważenie okresowe ma ważne znaczenie w leczeniu.

Odżywianie i pielęgnowanie. Ważne jest (we wczesnym okresie) podawanie węglowodanów i witamin, gdyż osoby w wieku starszym mogą cierpieć na niedobory witaminowe. Nagłe przeprowadzenie chorego na dodatni bilans azotowy wkrótce po urazie nie daje korzyści, zaś zbyt intensywne żywienie przez zgłębnik może być groźne. Chory wymaga ścisłej opieki rehabilitacyjnej. Nakłania się go do poruszania w łóżku, wykonywania ćwiczeń kondycyjnych i pobudza się do możliwie wczesnego opuszczenia łóżka (jeśli stan miejscowy na to pozwoli).

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>