Dożylne podanie prokainy

Dożylne podanie prokainy. Po raz pierwszy zastosowane w r. 1908 przez Biera181 w celu wywołania dożylnej analgezji odcinkowej. Używał on mankietu, aby zatrzymać roztwór w kończynie (p. rozdz. XVII). Później stosowana dla zmniejszenia bólu w zarostowym zapaleniu tętnic (Leriche i Fontaine, 1935) w celu zmniejszenia szumów usznych (Barany, 1935) w celu zmniejszenia swędzenia skóry w żółtaczce (Lundy, 1942) oraz aby znieść ból przy opatrywaniu oparzeń182. Rozkładana jest przez cholinesterazę surowicy krwi. Używana była do zwalczania bólu pooperacyjnego (1945). Obecnie rzadko stosowana, chociaż ostatnio zalecana – obok prokainamidu – w leczeniu hipertermii złośliwej183.

Temat ten jest dobrze opracowany w książce Graubarda i Petersona134. Dożylne stosowanie lignokainy. 5°/o roztwór podawano w celu zmniejszenia bólu w zra- kowaceniu oraz do analgezji porodu. Wydaje się, że jest mniej toksyczna niż prokaina w dawce dającej równorzędny stopień analgezji135. Nasila hipotensyjne działanie heksa- metonium136. Była podawana w schemacie tiopenton-podtlenek azotu-tlen-środek zwiotczający w celu wywołania analgezji, w dawkach 40 mg dożylnie co 5 minut. W ciągu pierwszej godziny nie wolno przekroczyć dawki 500 mg. Uważa się, że ten sposób podawania zapewnia wystarczający stopień analgezji zarówno podczas operacji, jak

i w okresie pooperacyjnym. Nie powoduje wyraźnego upośledzenia krążenia ani oddychania. Wymioty w okresie pooperacyjnym występują rzadko, a powrót świadomości jest szybki137. Roztwór 1% stosowano w leczeniu stanu padaczkowego w dawce 200-

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>