Depresyjne działanie lignokainy

– 400 mg138. Także w bólach mięśni po sukcynylocholinie (p. rozdz. XVI). Depresyjne działanie lignokainy na ośrodkowy układ nerwowy, powodujące stłumienie odruchu kaszlowego i zniesienie skurczu krtani, w dawce 100-500 mg wykorzystuje się do poprawienia tolerancji rurki intubacyjnej, m.in. u astmatyków. Stosowana do wygaszania komorowych zaburzeń rytmu130, zwłaszcza po zawale mięśnia sercowego, w czasie i po zabiegach chirurgicznych-na sercu, a także w ektopowych pobudzeniach przedsionkowych. W przypadkach niewydolności serca oraz wstrząsu kardiogennego metabolizm leku jest całkowicie zmieniony1’10. Po podaniu nasycającej dawki 1-2 mg/kg stosuje się wlew dożylny 0,1% roztworu141.

Objawy ostrego zatrucia po wstrzyknięciu dożylnym rozpoczynają się spadkiem ciśnienia krwi i objętości oddechowej. Potem występują drżenia mięśniowe, a wreszcie drgawki. Stężenie we krwi wynoszące 5 |.ig/ml daje pewną analgezję, natomiast dwa razy wyższe stężenie powoduje drgawki (Bromage P. i Robson J. G., Anaesthesia, 1961,

-16, 461). Poziom lignokainy we krwi można określić za pomocą chromatografii gazowej142. (Opis bloku Biera przy użyciu lignokainy p. rozdz. XVII). Analgezja domięśniowa. Lignokainę podawano domięśniowo, aby zwiększyć analgezję podczas anestezji w schemacie tiopenton-podtlenek azotu-tlen. Zalecana dawka przy zastosowaniu 2% roztworu wynosi-12,5 mg/ltg: np. 250 mg przed wprowadzeniem w anestezję, powtarzane po wprowadzeniu, a następnie co godzina143. Uważa się, że zwiększa tolerancję rurki, może natomiast wywołać niepokój w okresie pooperacyjnym.

Benzodiazepiny. Zsyntetyzowane w r. 1961144 zastosowane klinicznie w tym samym roku145. Jako dożylny anestetyk użyte po raz pierwszy w W. Brytanii w r. 1966 (diazepam)146. Do tej grupy leków należą: chlorodiazepoksya (Librium), diazepam (Valium, Calmpose), nitrazepam (Mogadon), oksazepam (Serenid D), medazepam (Nobrium), chlorazepat (Transcene), lorazepam (Ativan) i flurazepam (Dalmane). Lorazepam (Ativan)147 w dawce 2 mg jest użyteczny w premedykacji, wywołując dobre, dość długo trwające uspokojenie ma ponadto wyraźne działanie przeciwwymiotne. Nie nadaje się dla pacjentów pozostających w szpitalu tylko w ciągu dnia148. Podczas gdy głównym

i oryginalnym zastosowaniem tej grupy leków jest zmniejszenie napięcia i niepokoju w leczeniu psychiatrycznym, w anestezji używane są z powodu działania uspokajają- jącego i zmniejszającego napięcie mięśniowe.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>