Blok II stopnia

f. Blok II stopnia (blok podwójny), zjawisko opisane przez Zaimisa207 w r. 1953. Zgodnie z jego teorią, płytka końcowa w pewnych warunkach może oddziaływać w ten sposób, że początkowy blok depolaryzacyjny prowadzi do bloku niedepolaryzacyjne- go, który jest odwracany takimi środkami antycholinesterazowymi. jak edrofonium

i neostygmina. Bardzo rzadko blok II stopnia zdarza się po jednorazowym podaniu dekametonium czy sukcynylocholiny, ale może być przyczyną kłopotów po dawkach powtarzanych, jak np. sukcynylocholina podana we wlewie kroplowym albo liczne dawki dekametonium, tzn. wtedy, gdy środek działa na płytkę końcową przez czas dłuższy niż 20 minut. Blok depolaryzacyjny w takiej sytuacji może (lecz nie zawsze tak się dzieje) ewentualnie zmienić się. w blok niedepolaryzacyjny. Większe prawdopodobieństwo wystąpienia bloku II stopnia istnieje, jeżeli sukcynylocholina jest podawana w dawkach podzielonych niż podczas wlewu ze stałą szybkością208. Rozpoznanie ułatwia użycie elektrycznego stymulatora nerwów obwodowych lub elektromiografia. Przy zastosowaniu stymulatora obecność bloku niedepolaryzacyjnego możemy stwierdzić, jeżeli po skurczu tężcowym lub po edrofonium jest stały wzrost amplitudy skurczu albo utrzymujący się skurcz tężcowy słabnie.

g. Blokujące złącze nerwowo-mięśniowe działanie choliny, normalnego produktu rozpadu sukcynylocholiny, występuje po wstrzyknięciu dużych ilości tego środka, np. 400- -500 mg209.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>