Aparaty unieruchamiające

Aparaty unieruchamiające – tutory ze skóry lub tworzywa sztucznego lub aparaty szynowo-opaskowe stosuje się celem zablokowania ruchu stawu lub celem unieruchomienia kończyny lub kręgosłupa. Znajdują one zastosowanie w przypadkach rozległych porażeń lub uszkodzeń stawów i kości, gdy nie wchodzi w grę leczenie operacyjne (przeciwwskazanie, brak zgody, niecelowość zabiegu itp.).

Aparaty odciążające używa się do wyłączenia nacisku ciężaru ciała na powierzchnie stawowe (np. w jałowej martwicy głowy kości udowej, po plastyce stawu), gdy grozi odkształcenie, a jednocześnie potrzebny jest ruch stawu. Do tego celu używa się zmodyfikowanej szyny Thomasa, przenoszącej ciężar ciała na guz kulszowy. W prawidłowo zbudowanym i indywidualnie dopasowanym aparacie odciążającym kończyna wisi luźno i pięta nie styka się z podłożem.

Aparaty korekcyjne (redresyjne) mają na celu pokonywanie przykurczów stawów i odchyleń osi kończyny i kręgosłupa. Wyzyskuje’ się działanie zarówno elementów korekcyjnych statycznych (zawiasy, rozporki np. w gorsetach), jak i dy-namicznych (taśmy stalowe, sprężyny, paski gumowe, np. w przykurczu zgięcio- wym kolana).

Aparaty stabilizujące – znajdują zastosowanie w przypadkach porażeń wiotkich i kurczowych, dla umożliwienia posługiwania się kończyną. Ograniczają one niepożądane ruchy, np. boczne i w ten sposób pozwalają choremu chodzić. Poza tym po zabiegach operacyjnych przeszczepienia mięśni itp. chronią je przed przeciążeniem.

Aparaty specjalne – zaliczamy do nich aparaty nie dające się zaszeregować do wyżej przedstawionych typów czy mające cechy aparatów różnych typów (pomoce stosowane w leczeniu dysplazji stawów biodrowych, aparaty ze sztucznymi źródłami zasilania, umożliwiające posługiwanie się porażonymi kończynami górnymi itp.). a b o

Gorsety ortopedyczne – mają za zadanie unieruchomienie lub korekcję krzywizn kręgosłupa. Pierwsze znajdują zastosowanie głównie w przypadkach leczenia złamań, zapaleń (gruźlica), zmian kręgosłupa po zabiegach operacyjnych, drugie zaś w skrzywieniach kręgosłupa.

Gorsety unieruchamiające. Obecnie najczęściej w użyciu jest gorset typu Jewetta ograniczający ruchy przednio-tylne i ustawiający kręgosłup w przeproście. Odcinek piersiowo-lędźwiowy kręgosłupa dokładniej unieruchamia gorset szkieletowy (ryc. 205). W przypadkach umiejscowienia zmian w górnym odcinku piersiowym (powyżej Th5) oraz w dolnym szyjnym (poniżej C5) stosuje się gorset podpierający żuchwę i potylicę. Zmiany usadowione w górnych kręgach szyjnych (powyżej C5) wymagają gorsetów całkowicie unieruchamiających głowę (gorset typu Minerwa).

Gorsety korekcyjne mają za zadanie zmniejszenie nieprawidłowych krzywizn kręgosłupa. Przykładem może być gorset Blounta i Grucy (ryc. 205) stosowane w bocznych skrzywieniach. W skrzywieniach przednio-tylnych stosuje się gorset Jewetta, korygujący nadmierną kifozę i gorset Hohmana poprawiający lordozę lędźwiową.

Sznurówki i tzw. pasy ortopedyczne stosowane są do ograniczenia bolesnych ruchów kręgosłupa, np. dyskopatii, zmianach zwyrodnieniowych kręgosłupa itp., oraz do przywrócenia prawidłowego ułożenia środka ciężkości ciała (podniesienie zwisającego brzucha i zniesienie związane z tym nadmiernej lordozy lędźwiowej). Poprawiają one warunki statyki i przyczyniają się do ustąpienia do-legliwości. Najczęściej stosuje się sznurówkę Hohmana, wykonaną z płótna i wzmoc-nioną ramką metalową, fiszbinami lub paskami filcu.

Kołnierze ortopedyczne (np. Thomasa i Schanza) stosuje się w leczeniu i doleczaniu zmian umiejscowionych w odcinku szyjnym kręgosłupa (bóle, zespół ucisku na korzenie nerwowe). Dokładniejsze unieruchomienie uzyskuje się gorsetem Grucy.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>